ΑΓΑΠΗ)|(ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ)|(ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ


Η Καλωσύνη


Της ΜΑΡΙΑΣ ΡΟΥΤΣΙΝ

 

  1. Το Καλό εκδηλώνεται στον άνθρωπο δια της Καλωσύνης. Η Καλωσύνη προσβάλλεται πάντοτε στον άνθρωπο δια του Μέτρου.
  2. Η φαινομένη έδρα της Καλωσύνης, στον άνθρωπο, είναι η Καρδιά. Η φαινομένη έδρα του Μέτρου είναι ο Εγκέφαλος.
  3. Κάθε εκδήλωση της Καλωσύνης, στον άνθρωπο, εμποδίζεται δια της επιρροής του Μέτρου ή του Υπολογισμού.
  4. Οι άνθρωποι κάνουν το καλό με Μέτρο, γι αυτό και τα αποτελέσματα αυτού του Καλού είναι ολέθρια και η καλωσύνη του ανθρώπου πάσχει.
  5. Οι άνθρωποι κάνουν το Καλό από Υπολογισμό· δρώντας έτσι καταπνίγουν μέσα τους την Καλωσύνη.
  6. Οι άνθρωποι επιτελούν το Καλό υποτάσσοντάς το στα όρια της εντάσεως και της διάρκειας· δρώντας έτσι, είναι πολύ απασχολημένοι με τους υπολογισμούς τους και αντιλαμβάνονται, στο τέλος, ότι αντί να κάνουν το Καλό, έκαναν το Κακό.
  7. Το Μέτρο και ο Υπολογισμός συνιστούν το πλέον ατελές μέρος της ανθρώπινης κρίσεως, ενώ η Καλωσύνη δεν υπόκειται σε καμμία τελειοποίηση, είναι τέλεια εν εαυτή.
  8. Η Καλωσύνη, εκδηλωμένη στον άνθρωπο, του χρησιμεύει ως μέσον τελειοποιήσεως των όντων που τον περιστοιχίζουν.
  9. Η Καλωσύνη κατέχει μεγίστη θέση εντός αυτής ταύτης της Ουσίας του ανθρώπου, αλλά εξαλείφεται συστηματικά δια της δράσεως των ατελών του ενεργειών.
  10. Η Καλωσύνη είναι η παθητική αρετή του ανθρώπου. Η εκδήλωσή της δεν γίνεται δια δραστηριότητος αλλά δι’ αυθορμητισμού.
  11. Είναι ο λόγος για τον οποίο, το εγώ, αιωνίως ανήσυχο από τον τρόμο του τέλους, δεν αφήνει ποτέ να επιτελεσθεί το αυθόρμητο της Καλωσύνης του· για περισσότερη σιγουριά την συνοδεύει και την υποτάσσει στις σκληρότητες του μέτρου και του υπολογισμού, τα οποία καταλήγουν σχεδόν πάντοτε να την στραγγαλίζουν.
  12. Και όμως, η Καλωσύνη είναι Δώρο το οποίο ο άνθρωπος έλαβε από το Υπέρτατο Καλό, τον Θεό.
  13. Ο άνθρωπος κρίνει, συλλογίζεται και υπολογίζει με ταχύτητα και σιγουριά.
  14. Η κρίση, ο συλλογισμός και ο υπολογισμός, καθώς είναι ατελείς στον άνθρωπο, τον απάτησαν σχεδόν πάντοτε στις προσδοκίες του και γι’ αυτό είναι δύσκολο στον άνθρωπο να είναι καλός.

 

(τέλος)