ΑΓΑΠΗ)|(ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ)|(ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ


Η Διαδοχή και οι Διάδοχοι


Η Διαδοχή

Σε πιστή τήρηση του Καταστατικού της Ανασύστασης του 1919, η διαδοχή των Αρχηγών του Τάγματος πραγματοποιείται,  μέχρι και σήμερα, χωρίς εξαίρεση, με  γραπτές διαθήκες, στις οποίες ο εκάστοτε Αρχηγός ορίζει ονομαστικά τον διάδοχό του.

 

Οι Διάδοχοι

+Ευγένιος Dupré (θητεία:1924-1945)
Μετά τον θάνατο του Δημητρίου Σεμελά (1924), την ηγεσία του Τάγματος ανέλαβε ο Ευγένιος Duprè :
Παρ’ όλες τις πολλές και διάφορες σοβαρές δυσκολίες  που αντιμετώπισε, ο Ευγένιος κατόρθωσε να συλλέξει και να ταξινομήσει τις διδασκαλίες των ιδρυτών του Τάγματος, προσθέτοντας πολύτιμα και διαφωτιστικά σχόλια και αναφορές στις προφορικές τους διδασκαλίες, από τις προσωπικές του σημειώσεις και αναμνήσεις.
Ο Ευγένιος, οργάνωσε και επέκτεινε το Τάγμα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κοινωνική του διάσταση, κατεύθυνση άλλωστε που είχαν από την αρχή οραματιστεί οι ιδρυτές του.

Για τον σκοπό αυτό ίδρυσε και τον όμιλο κοινωνικής παρέμβασης «Justice et Vérité», εκδίδοντας περιοδικά (Justice et Vérité και Fraternalité) καθώς και διάφορα βιβλία ( «Η Βάση του Δικαίου», «Η Ηθική», «Οι Φυσικές Επιστήμες», κ.α.)
Επίσης, συνέχισε την λειτουργία της Μαρτινιστικής Ομάδας «Groupe Independent des Études Martinistes (GIEM)» και του «Μαρτινιστικού Τάγματος κατά τον Τύπο του Κρίνου και του Αετού» που είχε ιδρύσει και καθιερώσει ο Δημήτριος Σεμελάς, από το 1914.

Σκοτώθηκε σε έναν βομβαρδισμό, κατά την αποχώρηση των Ναζί από το Παρίσι, στις 11 Ιουνίου 1945.

 

+Γεώργιος Αγάθος (θητεία: 1945-1958)
Μετά τον θάνατο του Ευγενίου Dupré, το 1945, και σύμφωνα με  γραπτή διαθήκη, η ηγεσία του Τάγματος ανετέθη στον Γεώργιο Αγάθο, Έλληνα αιγυπτιώτη. Αυτός, προκειμένου να αναλάβει τα καθήκοντά του, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου βρισκόταν τότε η Έδρα του Τάγματος.
Ο Γεώργιος έδωσε έμφαση στην ακόμα μεγαλύτερη πρακτική εφαρμογή της διδασκαλίας, ενώ αναδιάρθρωσε το Τάγμα, σύμφωνα με τις ανάγκες της εποχή του, και φώτισε ακόμα περισσότερο τις διδασκαλίες των ιδρυτών του Τάγματος με διαφωτιστικά σχόλια.
Πέθανε στην Αθήνα το 1958, αφού όρισε ως διάδοχό του τον Βασίλειο Γουλέτα, Έλληνα εξ Αιγύπτου.

 

 

Οι Συνεχιστές του Έργου (1958 – μέχρι σήμερα )
Κατά την πρόσφατη ιστορία του Τάγματος (1960 και μετά), σοβαρές  

διαφωνίες περί του πνευματικού προσανατολισμού του Τάγματος, δίχασαν τόσο την ηγεσία του όσο και τα μέλη του.
Σήμερα, εκτός από την γραμμή της ονομαστικής διαδοχής (που ορίζεται με γραπτή διαθήκη του εκάστοτε αρχηγού του Τάγματος), τουλάχιστον δύο ακόμα κύριοι Σχηματισμοί λειτουργούν με το ίδιο όνομα και έμβλημα, για το ίδιο Έργο, αλλά με διαφορετικές και ανεξάρτητες διοικήσεις.

Από το 2007, μια επίσημη κίνηση αδελφικής συνεννόησης μεταξύ των Σχηματισμών αυτών βρίσκεται σε εξέλιξη.

 

)|(

Αφήστε το σχόλιό σας

Γράψτε πρώτοι ένα σχόλιο

avatar
wpDiscuz