ΑΓΑΠΗ)|(ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ)|(ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ


Αποσπάσματα από τις Διδασκαλίες της Μαρίας Routchine-Dupré


– «Ακούστε τα λόγια μου, γιατί σκοπό έχουν να σας βοηθήσουν στην τελειοποίησή σας: Μάθετε να είστε Δυνατοί και Ανώτεροι.

– Το να είναι κανείς δυνατός σημαίνει να αντιστέκεται στους διάφορους  πειρασμούς που σπέρνει η ζωή στο κάθε του βήμα. 

– Το να είναι κανείς δυνατός σημαίνει να καταπολεμά τον θυμό του, γιατί ο θυμός μπορεί να τον καταλάβει και να τον οδηγήσει σε υπερβολές και σε κάθε είδους πράξεις άρνησης του Καλού. 

– Το να είσαι ανώτερος, σημαίνει να ξέρεις να συγχωρείς αυτούς που σε αδικούν, ακόμη κι αν σε έχουν βλάψει πολύ. 

– Το να είσαι ανώτερος, σημαίνει να ξέρεις, να είσαι επιεικής, ακόμα και σε βάρος της κοινής λογικής, γιατί η κοινή λογική είναι κατασκεύασμα των ανθρώπων και καθόλου όσων ζουν πάνω και πέρα από το επίπεδο του κοινού.»

 )|(

 «Εκείνος που είναι οπλισμένος με την πίστη, αυτός που την κατέχει όχι μόνο μέσα στο πνεύμα του αλλά και στην ψυχή του, μόνον εκείνος μπορεί να αντιμετωπίσει, χωρίς καμία αμφιβολία για την επιτυχία, την επίλυση των προβλημάτων που θα του τεθούν για την αναγέννηση μιας ανθρωπότητας χαμένης μέσα στους δαιδάλους του κατακερματισμού των δυνάμεών της..»

 )|(

 «Ρωτάς, σοφέ μαθητή, τι είναι η Ηθική;

– Η Ηθική είναι το συμπλήρωμα της Φύσεως, που προηγήθηκε από αυτήν μέσα στην Δημιουργία. Αυτή είναι η θερμότητα που επώασε τα όντα που ζουν επί της Γης, αυτή είναι η τροφός των πρώτων ανθρώπινων εμβρύων, αυτή τους παρέσχε το πρώτο γάλα της πνευματικής τους τροφής. Στο στήθος της είναι εκεί όπου το πρώτο ανθρώπινο ον, μόλις έλαβε μορφή, φώναξε: “Είμαι, άρα υπάρχω!”

)|(

Ως ορισμό, θα μπορούσα να πω ότι το Κακό είναι η προσκόλληση στην ύλη. Σε μερικές δε περιπτώσεις αποκαλείται και «δειλία», διότι ο άνθρωπος, λόγω του ενστίκτου της αυτοσυντηρήσεως, εγκαταλείπει τα ηθικά καθήκοντά του.

Συχνά κατηγορούν τα βάσανα ότι είναι ‘το κακό’. Τα βάσανα είναι μια συνέπεια του κακού και συχνά είναι ένα φάρμακο κατά του κακού.

)|(

 Κάθε ον που ζει πάνω στη γη, δημιουργεί στον εαυτό του ανάγκες και, για να εκπληρωθούν οι ανάγκες αυτές, δημιουργεί στον εαυτό του καθήκοντα και, για να εκπληρωθούν τα καθήκοντα αυτά, δημιουργεί στον εαυτό του ικανότητες, προκειμένου να τις ανταλλάσσει προς όφελος των αναγκών του.

)|(

 Είναι αληθές και αναμφισβήτητο ότι η λογική, όταν κατευθύνεται από ένα πνεύμα τέλειο σε όλες του τις πράξεις και σε πλήρη εξέλιξη, είναι ο μόνος και μοναδικός φάρος, που οδηγεί τον άνθρωπο κατ’ ευθείαν στον δρόμο του Θεού.

Αλλά, η λογική, στην διάθεση των ανθρώπων που δεν έχουν τελειοποιήσει ηθικά καθόλου τον εαυτό τους, είναι το πλέον επικίνδυνο όργανο, είναι το τιμόνι που οδηγεί στην παρέκκλιση.

Διότι, η λογική έχει δύο συμβαλλόμενους: την λογική του Καλού και την λογική του Κακού, ενώ η Πίστη στον Θεό δεν έχει παρά μία και μόνη πηγή: την Αγάπη, από την οποία δεν απορρέει παρά μόνο το Καλό και το Ωραίο.

)|(

 Η ακολασία, κατασπαταλώντας την ζωτική ενέργεια των ανθρώπων, αφήνει τα μοιραία ίχνη της επάνω στους απογόνους τους.

Η προσβολή κατά της μητρότητας βλάπτει σημαντικά τις δυνατότητες της προδημιουργίας, τις οποίες η Φύση έδωσε στην μητέρα. Και το μοιραίο αποτέλεσμα είναι είτε η πλήρης στειρότητα είτε τα όργανα της μητέρας να υποστούν τέτοια βλάβη από αυτή την ιερόσυλη και βάναυση προσβολή, ώστε να αναπαράγουν εξασθενημένους οργανισμούς, ανίσχυρους και νευρωτικούς.

 )|(

Είδα τον άνθρωπο και την ύπαρξή του πάνω στην Γη και μέσα στους Κόσμους.

Είναι παντού ο ίδιος! Πρεσβεύει παντού την ίδια αλήθεια, ή μήπως θα έπρεπε να πω, την ίδια πλάνη;

Φοβάται την δύναμη και δεσπόζει δια της δυνάμεως.

Μπροστά στην δύναμη ενός ανθρώπου, οι άλλοι υποτάσσονται και τον αναγορεύουν ‘βασιλέα’ τους. Αλλά, μόλις αυτός πεθάνει ή χάσει την δύναμή του, οι άνθρωποι τον περιφρονούν.

Αυτή η ανθρωπότητα είναι θρασύδειλη, γιατί σ’ αυτήν η Δύναμη προέχει της Δικαιοσύνης και της Ευθύτητας.

Αν καυτηριάζω με λέξεις τόσο σκληρές την ανθρωπότητα, εν τούτοις απαλλάσσω τον άνθρωπο. Αυτός, ως άτομο, αποτελεί έργο τέλειας δημιουργίας, κατέχοντας ανεκτίμητες αρετές. Η κοινωνία, παρεμποδίζοντας τις προσωπικές του προσπάθειες, τον έκανε πάντοτε να παρεκκλίνει από τον δρόμο της τελειότητας.

 

 )|(

Αφήστε το σχόλιό σας

Γράψτε πρώτοι ένα σχόλιο

avatar
wpDiscuz