ΑΓΑΠΗ)|(ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΑ)|(ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ


Δημήτριος Πλάτωνος Σεμελάς


Ο Δημήτριος Σεμελάς, ελληνικής καταγωγής, γεννήθηκε στις 2/14 Μαΐου του 1884, στην Σηλυβρία της Θράκης και σπούδασε στην Γαλλική και την Εμπορική Σχολή της Κωνσταντινούπολης. Αμέσως μετά (~1900), πήγε στην Αίγυπτο για να εργασθεί.
Σε ηλικία περίπου 19 ετών, βρίσκεται στην Αθήνα (Ελλάς/Ευρώπη) για να σπουδάσει Ιατρική.

Κατά την διάρκεια της εκεί παραμονής του, συνειδητοποιεί την ιδιαίτερή του Αποστολή: να αναβιώσει το Έργο της Αδελφοποιΐας, το αρχαίο έργο  των Ιπποτών του Ναού (Ναΐτες), που αποσκοπούσε (και συνεχίζει να αποσκοπεί) στην κοινωνική Αναγέννηση της Ανθρωπότητας.

Το 1910, στο Κάιρο της Αιγύπτου, ο Δημήτριος Σεμελάς συνάντησε το ζεύγος Ευγενίου και Μαρίας Dupré, οι οποίοι είχαν έρθει από την Γαλλία, και συνδέθηκε μαζί τους με βαθύτατους πνευματικούς δεσμούς.

Προκειμένου να αρχίσει το Έργο του, ο Δημήτριος απευθύνθηκε στον κλάδο του  Μαρτινιστικό Τάγμα της Αιγύπτου,  όπου και μυήθηκε τον Ιανουάριο του 1911. Ζήτησε από τον Μ.Δ. Papus την άδεια να ιδρύσει την Στοά των Εσσαίων, Νο. ΙΙΙ, η οποία επί των ημερών του αυξήθηκε εντυπωσιακά σε αριθμό και δραστηριότητα.
Τον Αύγουστο του 1913, ο Δημήτριος Σεμελάς συνέστησε το Συμβούλιο της Αδελφοποιΐας. Συγκεντρώνοντας γύρω του επτά πνευματικούς συνεργάτες,  σχεδίασε μαζί τους τον «Παγκόσμιο Κώδικα», εμπνευσμένο «χάρτη» αρχών και ιδεών για μια παγκόσμια κοινωνική αναδιοργάνωση και αναγέννηση.

Μεταξύ των πολλών και διαφόρων άλλων κοινωνικο-πολιτικών και μυητικών δραστηριοτήτων του, εξέδωσε τα κοινωνικο-πολιτικά περιοδικά: Méditerranée Orientale (1917) και Hellénisme Irrédimée (1919) και τις μυητικές Επιθεωρήσεις: La Force de la Vérité (1918) και την Revue Initiatique «EΟN» (1920 – 1924). Διετέλεσε  μέλος του Υπάτου Συμβουλίου του Καββαλιστικού ΡοδοΣταυρικού Τάγματος (~1916), ήταν Εντεταλμένος Αντιπρόσωπος του Μαρτινιστικού Τάγματος (1916), ιδρυτικό μέλος της «Εταιρείας των Φίλων του Louis Claude de Saint Martin (~1920)»

Από το 1910, συνεργάστηκε στενά με την Μαρία Routchin Dupré για την ίδρυση, εγκατάσταση και διάδοση του Τάγματος του Κρίνου και του Αετού. 

Μετά τον θάνατο της Routchine (1918), ο Σεμελάς ανέλαβε, εν λευκώ, την Διεύθυνση του Τάγματος, το αναδιοργάνωσε (1919) και για πέντε συνεχή χρόνια εργάστηκε γι’ αυτό, εκπαιδεύοντας προσωπικά τους μαθητές του και πλουτίζοντάς το με πρωτότυπες και εμπνευσμένες Διδασκαλίες, Νομοθεσίες και Τυπικά.
 Παράλληλα, συνέχισε την λειτουργία της Μαρτινιστικής Ομάδας «Groupe Independent des Études Martinistes (GIEM)» και του «Μαρτινιστικού Τάγματος κατά τον Τύπο του Κρίνου και του Αετού» που είχε ιδρύσει ο ίδιος από το 1914.

Το σώμα του Δημήτριου Σεμελά, καταπονημένο από την εντατική εργασία και μια βαριά φυματίωση, άφησε την τελευταία του πνοή στο στις 6 Αυγούστου 1924, σε ηλικία μόλις 40 ετών

Όρισε ως διάδοχό του, με γραπτή διαθήκη, τον Ευγένιο Ντυπρέ, ο οποίος συνέχισε με αφοσίωση και συνέπεια το Έργο του Τάγματος, το  οποίο μέσω απαρέγκλιτης και κανονικής διαδοχής ευρίσκεται σε πλήρη λειτουργία και δραστηριότητα μέχρι σήμερα.

 

)|(

Αφήστε το σχόλιό σας

Γράψτε πρώτοι ένα σχόλιο

avatar
wpDiscuz